08Jul09

Wat als ik nu

En jij dan

Zullen wij dan

Ik jij dan

Spijt dan?


Filed under: Uncategorized   |  Leave a Comment

07Jul09

Vanuit mijn hoofd, door mijn armen-handen-vingers

Naar het toetsenbord, naar mijn scherm

Vloeien woorden-zinnen-verhalen

Besta ik omdat ik schrijf, ook zonder dat jij leest?

Of is het zoals de boom die valt in het eenzame bos

In stilte, omdat niemand luistert.


Filed under: Uncategorized   |  Leave a Comment

06Jul09

Geef mij je hand

En kijk

Mij in de ogen

 

Spreek niet

Het heeft geen zin

 

Maar voel en zie

En denk en weet

 

Wat nooit is geweest

Blijft altijd wat als


Filed under: Uncategorized   |  1 Comment

Echte vrienden…

02Jul09

Bellen je op om te zeggen dat ze een herhaling geven van de aflevering van Top Gear, die je enkele dagen geleden miste omdat je met hen op een terrasje zat en niet kon/wou doorgaan voor hun liefdesproblemen waren opgelost.

Bellen je omdat ze je voorbij gereden zijn met de auto en zich slecht voelden omdat ze niet konden stoppen om goeiedag te zeggen.

Vragen je om een lijstje door te geven met groepen die je wel wilt horen op Werchter, zodat ze jou kunnen opbellen als de groep een goed nummer zingt.

Blijven maar herhalen hoe fantastisch ze het wel vinden dat je in de zomer vrijwilligerswerk gaat doen, en vragen na of ze volgend jaar onbetaald verlof kunnen krijgen om mee te werken op een project in Suriname.

Zijn blij als je zegt dat je hun crush maar niks vindt, omdat ze graag hebben dat je eerlijk bent.

Blijven, zonder kwaad te worden, vragen of je mee gaat zwemmen, zelfs al heb je de vorige drie keer meteen ‘neen’ gezegd wegens al andere plannen.

…

Echte vrienden… ik ben zo blij dat ik ze heb!


Filed under: Life, bedenkingen, persoonlijk, vrienden   |  Leave a Comment

Wispelturig

16Jun09

Soms word ik gek van mijn eigen wispelturigheid. ‘t Is niet dat ik niet blij ben met wat ik heb/wie ik ben, maar ik wil nog zoveel!

Daarstraks hadden we vergadering hier op het werk, over veranderingen die er zitten aan te komen, en ik kon niet anders dan denken: dit wordt een superinteressante periode, hier ga ik mij 100% mee kunnen amuseren. Dit wordt leuk! En anderzijds heb ik net een vacature zien voorbij komen die mij op het lijf geschreven is. Maar dan echt! Waarbij dan weer de vraag zich aandient: solliciteren of niet?

Maar zelfs al zou ik dat niet doen (en/of de job niet hebben), dan zijn er nog zoveel vragen. Soms denk ik: ik laat alles hier achter, verhuur mijn appartement en betaal zo mijn lening af, zoek een jobke met kost en inwoon op een paardenhouderij in de Canadese bossen of de Afrikaanse woestijn en ik ben weg. Bye! Want dat lijkt me ook wel wat.

Om dan nog niet te spreken van een paar maanden rondtrekken met de rugzak, zodat ik al die reisplannen die nu nog verre toekomstmuziek zijn, meteen kan uitvoeren: Nederlandse Antillen, Mongolië, Frans Polynesië en g zo maar door.

Maar vanavond ga ik gewoon slapen en morgen sta ik gewoon op en overmogen vertrek ik voor een paar dagen voor het werk naar Frankrijk. En dan zal ik ongetwijfeld gewoon blij zijn met de mogelijkheden die ik nu heb en krijg.


Filed under: Life, bedenkingen, persoonlijk, reizen, werk   |  Leave a Comment
Tags:

Piercing

12Jun09

Om toch ook iets leuks te vertellen: ik heb een nieuwe piercing! Sinds dinsdag en tot nu toe verloopt de genezing vlot *hout vasthouden*. En ik ben er blij mee, blij blij blij! En ik zit al met ideetjes voor een volgende, maar ik ben er nog altijd niet uit of ik zichtbare piercings wil… en de mogelijkheden voor onzichtbare exemplaren zijn nu ook niet eindeloos…


Filed under: bedenkingen   |  2 Comments
Tags:

Ik weet het niet…

12Jun09

Oké oké, ik heb het misschien nogal lang uitgesteld – zo gaat dat met dingen waar je tegenop ziet – maar aangezien mijn stem mij in de steek laat en ik dus niet met mijn collega’s kan babbelen bij wijze van ontspanning, zal ik hier iets posten over mijn date. De date die ik had met de man die mij had gezoend, u weet wel.

Hij zong dus in een groepje dat met Pinksteren in mijn Stadje optrad en na een heel fijn gesprek besloten we dat we elkaar nog ‘ns zouden zien. De dag na de kus stuurde hij mij een lieve sms, dat hij mij nog niet vergeten was en we spraken af voor de woensdag daarop. En alles verliep goed. We waren allebei op de afspraak, hadden een fijne avond en toen ik naar huis reed was ik echt nog op de ‘high’ van de fijne date. En donderdagmorgen was het al wat minder. En vrijdag nog minder. En zaterdag heb ik onze volgende date – die zaterdagavond zou plaatsvinden – afgeblazen.

Ik heb een vriend met een probleem en ik moet daar naartoe, heb ik gezegd. Niet helemaal naar waarheid, maar ook niet helemaal gelogen. En hij begreep het, zei hij. En ik voel mij er rot over, maar anderzijds had ik het ook niet gekund. Ik had niet met hem op een tweede date kunnen gaan, want ik had enorm veel scrhik. En nee, ik weet niet waarom, ik kan het niet verklaren, maar ik kreeg schrik, dus ik ben er onderuit gemuist. Mocht ik een man geweest zijn, had ik het bindingsangst genoemd. Nu zou ik misschien beter gaan voor faalangst?

Dinsdag heb ik het aan G verteld. Hij gaf me nog net geen klap, bij wijze van spreken. Als ik het niet probeerde, zou ik niet weten of het werkte, zei hij. Hij voegde er wel gauw aan toe dat het makkelijker was om dat over iemand anders te zeggen, dan om het zelf te geloven.

Ik weet het niet. Ik geloof meer en meer dat sommige mensen gemaakt zijn om alleen te zijn en dat ook te blijven. Om in hun eigen fijne wereldje te leven, waarin ze zelf centraal staan en met niemand rekening moeten houden. Waarin ze zo vroeg of zo laat kunnen beginnen werken als ze willen, waarin ze drie jobs kunnen doen en dus ook in het weekend weinig thuis zijn, waarin ze veel te veel hobby’s hebben en voor al die hobby’s ook voor de volle 100% willen gaan. Waarin ze gewoon zichzelf kunnen zijn, zonder verantwoording, zonder tijd vrij te maken voor wie of wat dan ook behalve voor de hond, zonder… ik weet het niet.


Filed under: Life, bedenkingen, mannen, persoonlijk, relaties, vrienden   |  Leave a Comment

Een zonnig weekend

03Jun09

Dat het een zonnig weekend geweest is, moet ik u ongetwijfeld niet vermelden. En genoten dat ik ervan heb! Ik denk dat ik nog nooit zo weinig gedaan heb op drie dagen en mij er zo goed bij gevoeld heb:-)

Zaterdagvoormiddag was het zoals gewoonlijk les zadelmaken. De op twee na laatste al, en ik ben aan het klungelen dat het geen naam heeft. Ik hoop dat ik alles nog krijg recht getrokken tegen het einde van het jaar, zodat ik met een beetje een gerust gevoel de vakantie inkan. Van daaruit ging het richting Antwerpen, Linkeroever meerbepaald voor een namiddagje lachen, praten en zonnen aan het strand van Sint-Anneke. Puuuuuuure ontspanning! Zoveel ontspanning zelfs, dat ik er moe van was en vroeg mijn bed ben ingekropen.

Zondag was dan werkdag, in het zonnetje! Twee makkelijke items, snel gedraaid, iets minder snel gemonteerd maar om halfzes mocht ik naar huis. En da’s vroeg voor een zondag. Na nog wat napraten bij deze en gene collega dan toch richting appartementje met hondje gebold, badje in – na een wandeling met Basil natuurlijk – en met een vriendin (en later nog één, en toen nog een vriend ook) van cafeetje naar cafeetje getrokken, overal waren er optredens in het stadje.

En toen was het plots al maandagmiddag en de zon scheen. En ik rolde uit mijn bed op mijn terras, genietend van die vurige bol aan de hemel. Evenzeer zo op een terrasje met hetzelfde volk van de avond ervoor. En wat later op een ander terrasje, nog altijd met diezelfde mensen. Diezelfde mensen waarmee ik weer wat later in de pizzeria belandde en nog later in een cafeetje in mijn vroeger dorpje.

En fijn. Fijn! Zo weinig gedaan dit weekend, maar het was oh zo fijn! Ik kijk nu al uit naar zonnige zomervakantiemaanden:-)


Filed under: Life, bedenkingen, persoonlijk, vrienden   |  Leave a Comment
Tags: ,

De kus (2)

01Jun09

“Mag ik je een berichtje sturen om nog ‘ns af te spreken?” vroeg hij, en ik antwoordde bevestigend. Een paar loze afscheidswoorden en toen, behoedzaam, zijn lippen op de mijne. Heel zacht, zonder dwang, zonder vraag… en ook heel even maar. Misschien met een belofte voor later, voor meer?

En inderdaad, deze namiddag stond er een sms op mijn gsm. Binnenkort hebben we een date!


Filed under: Life, bedenkingen, mannen, persoonlijk, relaties   |  1 Comment
Tags:

De kus

28Mei09

Eindelijk, eindelijk voelde ik nog ‘ns lippen op de mijne. Zacht, een beetje vragend, maar niet opdringerig. Zijn handen in mijn zij, mijn hals, mijn onderrug. Borst tegen borst, buik tegen buik. Zoekend, giechelend, met pretlichtjes in de ogen en oh zo onschuldig.

 

Was dat een afknapper toen ik wakker werd:-(


Filed under: Life, bedenkingen, mannen, persoonlijk, relaties   |  1 Comment
Tags:
« Previous Entries