Hier gaan we weer, op de wip!

05Jun08

Ik weet het, het is een beetje vroeg, maar ik zit nu al mijn hoofd te breken over welke avondopleiding(en) ik volgend schooljaar ga volgen. Tot een maand geleden was dat allemaal heel eenvoudig en heel erg duidelijk. Ik zou met de Franse les stoppen, want dat was ik beu, en in de plaats daarvan zou ik iets creatiefs gaan doen. Wat, dat stond nog niet helemaal vast – woord, of zilversmeedkunst, of … - maar het zou in elk geval iets creatiefs zijn. Tot nu.

Ik werk op een bedrijf waar zowat iedereen supergoed Frans spreekt. Ik ben hier echt het kneusje van de groep als het op talen aankomt, dus daar moet heel dringend iets aan gebeuren. Stoppen met de Franse les is nu geen optie meer, op naar niveau vier dan maar. (na niveau vier is het sowieso gedaan en dan ga ik er ook wel mee stoppen. Ik hoop na een dik jaar in een tweetalige organisatie mijn Frans op een aanvaardbaar niveau te hebben) Dat is één.

Maar het houdt niet op. Voor mijn werk moet ik af en toe ook foto’s nemen, die dan bij de artikeltjes komen. Niet altijd, voor de hoofdartikels en de cover wordt er een echte fotograaf gevraagd, maar bon. Soms dus wel. En het ding is… ik kan dat niet goed. In een ver verleden heb ik nog wat geposeerd als amateurmodel, dus ik heb wel enige noties van witbalans, gulden snede enzovoort, maar in de praktijk wil het maar niet lukken. Bovendien zou een diploma fotografie kunnen kaderen in mijn langetermijnplan om ooit te verhuizen naar het buitenland. Een “praktische kunde” is voor mij dan persoonlijk een must, want nu kan ik enkel een beetje schrijven in het Nederlands, meer kán ik effectief niet, en ik denk niet dat ik daar over de taalgrens veel mee ben.

Maar bon, dat zijn al twee dingen. Twee avonden in een week gevuld: maandag (Frans) en woensdag of donderdag (fotografie – de dag hangt af van waar ik uiteindelijk beslis de cursus te volgen). Ga ik dan nog genoeg tijd hebben voor de pony? Dat is de hamvraag. Op dit moment zit ik op een wip die noch naar de ene, noch naar de andere kant overhelt. De ene kant zegt: hou het bij één avondactiviteit, het gaat al druk genoeg worden wil je je nog kunnen engageren voor de pony. De andere kant zegt: die pony heeft al je hele leven bepaalt, zeg die gewoon voor een jaartje op en hou het bij twee keer per week rijden. Dan heb je tijd voor Frans en fotografie en kan je bijvoorbeeld ook nog een avondje in de week gaan dansen of iets anders leuks doen. Het klinkt allebei aanlokkelijk. En bovendien weet ik niet of ik die pony een jaartje kán missen. *kweekwaak* Nog maar even op de wip dan …

Filed under: Life, bedenkingen, persoonlijk, pony, student, werk   |  Leave a Comment