Het is gelukt!
Jawel, het is me gelukt! Ik ben erin geslaagd om de vroege trein te halen. Nu is ‘vroeg’ relatief, de trein vertrekt om twintig over zeven (op dat moment zijn er collega’s van mij effectief al aan het werk), maar voor mij is dat echt wel een topprestatie. Ik heb mij nog erg moeten haasten en Basil heeft het zonder zijn ochtendwandelingetje moeten stellen, maar ik was effectief op tijd aan het station en dus ook op tijd op het werk. Waardoor ik straks op tijd kan doorgaan. Waardoor ik vanavond op tijd op de manège kan zijn zodat ik met een nieuwe pony kan gaan rijden. ‘t Is eigenlijk een gedeelde pony, maar het meisje dat goed kan rijden, is met vakantie. En nu moet ik de pony eerst een half uurtje rijden, voor het beginnende ruitertje erop gaat. Ik ken het beestje niet, maar we zullen wel zien. Dat moet in principe wel lukken. Gelukkig dat ik was toen mijn lesgever mij gisteren belde om te vragen of ik dat wilde doen! Ze denken nog altijd dat ik het kan, en da’s fijn.
Filed under: Life, bedenkingen, hond, persoonlijk, pony, werk |
No Responses to “Het is gelukt!”
Leave a Reply