Zaterdag was het rustdag. Voor de middag rustig boodschapjes doen (te voet!), na de middag veel te veel meubelwinkels afschuimen (maar ik heb nu wel dé tafel gevonden die heel erg mooi gaat passen bij de stoelen die ik al lang op het oog heb. En een zwart glanzend dressoir. Looks pretty. Een van de dagen bestellen.) en ’s avonds naar het verjaardagsfeestje van een vriendin.
Het feestje zou plaatsvinden in het huis dat ze samen met haar zus had gekocht. Nu ja, huis. Ze hadden funderingen gekocht en een plan. En nu is dat een huis. Twee huizen, eigenlijk. Twee wooneenheden die volledig onafhankelijk zijn van elkaar, maar wel onder hetzelfde dak. Met een wei voor de paarden en langs een rustige weg. Ik ben jaloers. Ik ben stikjaloers. Ik heb het nooit erg gevonden dat ik enig kind was, maar als ik dit zie, weet ik dat een broer of zus hebben toch ook wel voordelen kan hebben. Samen met een vreemde koop je geen huis, zelfs al worden het twee aparte huizen. Maar samen met een zus kan dat. Nu ja, niks aan te doen, mijn ouders zullen nu wel niet meer aan een extra kind beginnen:-).
Op het feestje heb ik trouwens ook nog lang gebabbeld met iemand die ik vroeger heel vaak zag, maar het laatste anderhalf jaar – sinds ze mama was geworden, eigenlijk – niet meer. Mama is ze nog altijd, maar met de papa van het kindje is het gedaan. Hoe het met hun – ook al gezamenlijke – huis verder moet, is ook nog onduidelijk. Maar ze blijft er nuchter onder, sterk ook. En daar neem ik graag mijn – figuurlijke – hoed voor af.
Filed under: Life, bedenkingen, persoonlijk, relaties, vrienden | Leave a Comment
No Responses Yet to “Over feestjes, huisjes en het leven…”