Archive for oktober, 2009

Onschuld

30Okt09

En wat dan nog
Als het te laat is
Draai de klok dan terug
Maak het ongedaan
Vergeet het zonder meer
 
En begin opnieuw
Een schone lei
Een leeg wit blad
Een tweede eerste keer.


Mijn gsm trilt. Ik neem op. “Ik sta voor je deur, maar ik kan niet goed zien welk belletje nu weer het jouwe is.” Ik glimlach en ga opendoen. Een paar minuten laten stappen we de avondluwte in, samen met de hond. Drie minuutjes doorwandelen en warmte, sigarettenrook en een aangenaam gezoem van geanimeerde gesprekken overspoelen [...]


Ik kan mij zelfs niet meer herinneren hoe het gesprek exact op gang is gekomen. Ik zat aan de toog, twee stoeltjes naast mij een man die ik wel ken van ziens – hij heeft één of meerdere paardrijdende kinderen. ‘t Is mij niet echt duidelijk welk(e) kind(eren) bij hem horen. Dat is nu ook [...]


Irene

22Okt09

Soms wil ik Irene zijn,
en heel mooi ‘nee’  kunnen zeggen
Zoals in dat liedje van De Mens.
 
Want een mooi nee is eigenlijk een ja
Het kwetst niet
Het kwelt niet
Het ergert niet
Want het is mooi
En ik ben niet bereikbaar voor commentaar.


Crap. Ik vind dit echt veel leuker dan goed voor mij is. Nu ja. Deel 1 vind je hier.
‘Ga. Stap. Volg je collega’s. Plaats je voeten voor elkaar en beweeg.’ Mijn hersenen stuurden aan een razend tempo commando’s naar de rest van mijn lichaam, maar het duurde enkele seconde voor dat de instroom van bevelen [...]


Kleedjes

20Okt09

Ik heb een kleedjesverslaving. Maar dan echt. Ik kan uren op e-winkels naar foto’s van kleedjes kijken. Kiezen, vergelijken, mij voostellen hoe het prachtstuk mij zou staan… ‘t Is zelfs zo erg aan’t worden dat ik overweeg na het werk naar de New Look te rijden en daar een kleedje te kopen. Gewoon om mij [...]


Misschien schrijf ik ooit wel een stationsromannetje. Niet dat ik er ooit al één gelezen heb, maar ik kan mij wel voorstellen hoe zoiets gaat. Zoals hieronder beschreven, misschien wel. (voor de duidelijkheid: VOLLEDIG fictief)
 
Ik knipper met mijn ogen. Is het droom of echt? “De mensen van het ontwerpbureau komen langs. Ik heb met hen [...]


Vandaag weeral een mailtje van een collega die haar zwangerschap aankondigde. Inderdaad, weeral. Het lijkt wel of iedereen van min of meer mijn leeftijd het afgelopen jaar kindjes heeft gemaakt of gebaard. En het lijkt niet te stoppen, neen, het lijkt zichzelf nog te verspreiden. Zo zat ik vorige week met een vriendin iets te [...]


Ik ben, wat ze in het Engels noemen een ’sucker’ voor Kerstmis. Ik weet niet hoe ik dat exact kan vertalen, maar neem kerstsfeer, voeg mij daaraan toe en je hebt één en al moeshie gedoe. Niet Kerst op zich, maar vooral die melige tv-films die ze rond die periode uitzenden: zeer slecht, zeer voorspelbaar, [...]


Nooit meer

09Okt09

Nooit meer zal het zijn
zoals voor jij.
 
Het zal niet beter zijn
noch slechter
maar anders.
 
Want niemand heeft ooit
zo hard
zijn stempel gedrukt
op mij
als jij.
 
(En nee, ik ben niet in een melancholische bui ofzo. Dit zat gewoon al heel lang in mijn hoofd. Mogelijk pas ik het nog wat aan, want helemaal tevreden ben ik er nog niet over)