De biologische klok

14Okt09

Vandaag weeral een mailtje van een collega die haar zwangerschap aankondigde. Inderdaad, weeral. Het lijkt wel of iedereen van min of meer mijn leeftijd het afgelopen jaar kindjes heeft gemaakt of gebaard. En het lijkt niet te stoppen, neen, het lijkt zichzelf nog te verspreiden. Zo zat ik vorige week met een vriendin iets te drinken en zij liet terloops vallen dat ze voor haar dertigste toch wel kinderen zou willen. Ze is er nu 26, dus lang zal zij ook niet meer wachten om eraan te beginnen.

En dat is maar één van vele voorbeeldjes. *Tik-tak-tik-tak* lijkt die biologische klok te tikken bij heel veel mensen in mijn omgeving. En bij mij? Bij mij tikt er helemaal niets. Het enige wat bij mij tikt is het aftelklokje naar mijn volgende reis. Ik droom van vreemde culturen ontdekken en paardrijden over woest terrein in september 2010 en eerder volgend jaar “iets anders”, nog nader te bepalen. En zeker niet te vergeten de wandelweek in Marokko eind dit jaar, die nu een zekerheid is geworden. Binnen een dikke twee maanden ben ik weg. En ik houd ervan, ik vind het fantastisch!

Ik voel helemaal niet de behoefte om de dingen te doen die de maatschappij van jonge vrouwen verwacht. Ik ben het gelukkigst als ik de dingen doe die ik als tiener ook al deed: op kamp gaan (of de hedendaagse versie ervan: de groepsreis), naar school gaan (en naar het werk), knutselen (in casu: leder bewerken) gaan paardrijden en uitgaan met vrienden (hoewel die groep flink is uitgedund wegens eerder aangehaald volwassen gedrag). Is het naief om te geloven dat ik dat nog jaren kan blijven doen? Is het zielig om dit nog jaren te willen blijven doen? Ik weet het niet, maar wat ik wel weet is dat ik mij er goed bij voel. Het kind in mij (niet letterlijk!) leeft zich nog altijd ten volle uit!

Filed under: Life, bedenkingen, persoonlijk, reizen, vrienden   |  1 Comment