Vriendinnenavondje

29Okt09

Mijn gsm trilt. Ik neem op. “Ik sta voor je deur, maar ik kan niet goed zien welk belletje nu weer het jouwe is.” Ik glimlach en ga opendoen. Een paar minuten laten stappen we de avondluwte in, samen met de hond. Drie minuutjes doorwandelen en warmte, sigarettenrook en een aangenaam gezoem van geanimeerde gesprekken overspoelen ons. De kachel brandt, het is lekker warm. We praten over mannen, we lachen met mannen, we drinken op mannen. En plots is het bijna middernacht en haasten we ons terug naar buiten. De koude in, intussen. Ik voel mij goed als ik een half uurtje later tussen de lakens kruip. Gelukkig. Zo’n ongedwongen vriendinnenavondjes, ik zou dat vaker moeten doen. En ik begin een zwakke plek te krijgen voor het cafeetje vooraan in mijn straat. Die kachel heeft bonuspunten opgeleverd

Filed under: Life, bedenkingen, mannen, vrienden   |  Leave a Comment