Een vriendin uit de duizend
Ze vergeet verjaardagen. Ze vergeet afspraken. Ze vergeet dat ze beloofd had te bellen. Ze kan nooit op de afspraak zijn als ik iets wil gaan doen, maar ze gaat er wel van uit dat ik kan als zij iets wilt gaan doen. Ze heeft haar deeltje van de kosten voor water en elektriciteit (voor dat half jaar dat ze bij mij heeft gewoond) nog altijd niet terugbetaald en ze vergeet dat ook pertinent. Maar als ze mij zaterdagnacht - nog voor haar lippen de mijne raken in een zachte afscheidskus – een knuffel geeft, en haar greep op mijn versterkt omdat ze voelt dat ik harder knijp omdat ik het harder nodig heb, dan weet ik dat J een vriendin uit de duizend is.
P.S.: Ik vind knuffel in deze betekenis eigenlijk geen mooi woord. Misschien omdat het mij aan een pluche knuffeldier doet denken? ‘k Weet het niet. Bestaat er in’t Nederlands een ander woord voor het zelfstandig naamwoord van ‘mekaar eens goed vastpakken’?
P.S.2: Ja wij kussen elkaar braaf op de mond ja. Dat is al jaren zo. En daar is niks raar aan binnen onze vriendenkring.
Filed under: Life, persoonlijk, vrienden | Leave a Comment
No Responses Yet to “Een vriendin uit de duizend”